Wat mij ontroert, juist nu

Over de Pickwick Tea Topics blog ik al een tijdje niet meer, maar gisteravond kwam ik toch zo’n leuke vraag tegen tijdens het zetten van mijn lekkere maar enigszins misplaatste winterthee. De vraag luidde: ‘Wat kan jou echt ontroeren?’. Waardevol om bij stil te staan, juist in tijden als deze.

Allereerst: voel alsjeblieft geen enkele druk om daar zelf ook over na te denken. Kijken naar wat mooi is, moedig ik aan, maar verplichte positiviteit in moeilijke tijden is heel schadelijk. Vraag dat alsjeblieft nooit van jezelf of een ander. Ontken niet de harde werkelijkheid. In deze blogpost over de Internationale Dag van het Positief Denken ga ik dieper in op het verschil tussen opgelegde en werkelijke positiviteit, en ik doe dat met een reden.

Maar dan nog: er zijn dingen die mij ontroeren, juist nu. Het eekhoorntje op de prachtige foto van Jill Wellington, bijvoorbeeld. Toen ik op Pixabay de zoekterm ‘cute’ intoetste, kwam ik veel lieve dierenfoto’s tegen en uit al die foto’s koos ik voor het eekhoorntje. Waarom? Geen idee! Het diertje raakte iets in mij. Dat was genoeg.

Zo raakt het mij ook dat er veel menselijke goedheid naar boven komt tijdens deze crisis: al die initiatieven voor de medemens, Facebookgroepen, hulplijnen, boodschappenservice, horecaondernemers die hun maaltijden komen brengen, en, om het persoonlijker te maken: mensen die aan mij denken, naar mij informeren, voor mij klaarstaan. Na al die jaren in mijn eentje knokken en te veel geven (in andere contacten weliswaar), mag ik nu ook leren ontvangen. En om het weer algemener te maken: ik geloof dat we allemaal beide kanten in ons hebben en dat die beide kanten er ook mogen zijn, maar dat we door nare ervaringen en aangeprate overtuigingen dat niet altijd meer durven. Wie weet leert de crisis ons om onze wederzijdse menselijkheid en afhankelijkheid wat meer toe te laten, ook als alles straks, op welke manier ook, weer meer in evenwicht is.

Wat ook ontroert, is de schoonheid van kunst en cultuur. Dat is altijd al belangrijk voor mij geweest, maar door alle haast, verplichtingen en altijd maar nuttig moeten zijn, heb ik mezelf lange tijd te weinig ruimte gegeven om daar echt van te kunnen genieten. Gewoon weer lekker fictie lezen in plaats van telkens maar die boeken over een beter, spiritueler of succesvoller mens worden. Niet dat die boeken nu ineens helemaal taboe zijn (er zitten hele goede bij), maar ik gun mezelf steeds meer de ruimte om gewoon te genieten. Dat is best onwennig als je altijd maar aan allerlei eisen moet voldoen, maar het is wel goed. En mooi.

Het laat maar weer eens zien hoeveel waarde ik hecht aan medemenselijkheid, creativiteit en bewust bij dingen stilstaan. En aan stilte, afgewisseld door goede muziek.

 

Afbeelding door Jill Wellington op Pixabay.

Gepubliceerd door

Geef een reactie

Vul je gegevens in of klik op een icoon om in te loggen.

WordPress.com logo

Je reageert onder je WordPress.com account. Log uit /  Bijwerken )

Google photo

Je reageert onder je Google account. Log uit /  Bijwerken )

Twitter-afbeelding

Je reageert onder je Twitter account. Log uit /  Bijwerken )

Facebook foto

Je reageert onder je Facebook account. Log uit /  Bijwerken )

Verbinden met %s