Te veel bewustwording is ook niet goed

Soms word ik moe van mezelf. Dat is geen zelfafwijzing of onzekerheid, maar een constatering. Ik wil bewust leven, verantwoorde keuzes maken en groeien als persoon. Mooie doelen, maar maak ik het mezelf niet heel erg moeilijk? Leg ik de lat op bewustwordings- en zingevingsgebied niet veel te hoog?

Om misverstanden te voorkomen: ik heb het hier niet over mijn keuze om groen en diervriendelijk te leven. Dat is iets wat ik wil geven aan het leven om mij heen en daar geloof ik in. Het geeft mij energie in plaats van dat het mij vermoeit. Het voelt vrij in plaats van streng. Belangrijker nog: het gaat niet om mij. Het gaat om de idealen, om de dieren, om het voortbestaan van de aarde. Dat is groot, maar opbouwend. En heel hard nodig.

Maar wat als het gaat om persoonlijke groei? Dat ik niet blij ben met bepaalde aspecten van mijn leven en mezelf iets mooiers gun, dat is alleen maar positief. Actief werken aan een leuker leven vanuit het idee dat dat iets goeds is. Dat dit niet alles is, dat het leven meer in zich heeft en dat iedereen (en dus ook ik) zelf de route mag bepalen. Ook dat geeft ruimte en energie.

Wat mij juist benauwt, is ‘werken aan jezelf’ als doel op zich. De volledige focus op innerlijke ervaring en het afwijzen van de wereld om je heen. Zo heb ik lange tijd een hechte vriendschap gehad met iemand die zichzelf steeds meer verloor in persoonlijke ontwikkeling en spiritualiteit en al het andere verwierp. De buitenwereld, dat was allemaal oppervlakkig, status en ego. De geest was waar het allemaal om ging en wie dat niet zo zag, die was toch van een ander niveau.

Blijkbaar gold dit ook voor mij. Dat ik bezig was om in het echte leven mooie dingen te verwezenlijken, dat was helemaal verkeerd. Ik moest al mijn activiteiten stopzetten en volledig aan mezelf, mijn (vermeende) issues en mijn spirituele groei werken, alleen dan zou het nog iets met mij worden. Ik mocht mij alleen nog maar op mijn innerlijk focussen en met chakra’s, energieën en patronen en weet ik niet wat allemaal aan de slag gaan. Ging ik door op mijn eigen weg, dan zou het allemaal geen enkele zin hebben, wat ik ook deed.

Ik ben hier niet in meegegaan. Voor mij was deze houding heel beklemmend en uiteindelijk besloot ik om meerdere redenen de vriendschap te beëindigen. Een opluchting, maar ook erg verdrietig. De persoon die ik oorspronkelijk had leren kennen, betekende nog veel voor mij. Alleen… die persoon was voorgoed veranderd. Die dingen gebeuren.

Maar weet je, ik kan het mezelf behoorlijk moeilijk maken. Daar heb ik geen veranderde vriendinnen voor nodig. Ik ben iemand die ergens echt voor gaat, maar tegelijkertijd behoefte heeft aan vreugde en luchtigheid. Als ik zaken te serieus aanpak, te veel reflecteer, te goed voorbereid wil zijn en te vaak naar het waarom van gebeurtenissen zoek, maak ik van een positief levensproject een zware opgave. Dat is niet alleen jammer en onterecht, maar ook belemmerend.

Ik kan mezelf dan echt klem denken, terwijl ik diep vanbinnen heel goed weet wat wel helpend is. Zie onderstaande kronkels en oplossingen:

  • De situatie veel groter maken dan hij is. Ik ben geen zielig hoopje ellende, maar een volwassen vrouw die op bepaalde levensgebieden andere keuzes wil maken en daar ook gewoon toe in staat is.
  • Alles precies willen doorgronden. Mijn visie op het leven of bepaalde levensgebeurtenissen hoeft niet 100% kloppend te zijn. Ik kan dingen aanpakken of veranderen zonder daar een volledig beeld van te hebben.
  • Precies willen weten hoe en wanneer ik alles ga doen. Ik ben prima in staat om in actie te komen, te improviseren of plannen bij te stellen. Daar ben ik verstandig en zelfstandig genoeg voor. Met een al te uitgebreid plan houd ik mezelf juist klein.
  • Overal achterliggende oorzaken en patronen willen ontdekken. Ik weet dat dingen soms gewoon gebeuren en dat ik mij niet hoef af te vragen of ik wel voldoende… (gezond heb gegeten, positief heb gedacht, vriendelijk ben geweest)… Mijn inzet is goed en ik kan daar verder in groeien, zonder mijn acties en de gevolgen zo te monitoren.

Ik kan het leuk en motiverend maken in plaats van al te serieus. Met mijn ‘zelf’ is niets mis, dus daar hoef ik ook niet aan te knutselen. Beter is het om mijn creativiteit los te laten op alles wat zich buiten mij afspeelt. Enerzijds door dromen waar te maken (voor mezelf), anderzijds door idealen te verwezenlijken (voor anderen). En niet zo streng en controlerend zijn jegens mezelf, maar juist open en vol vertrouwen.

Dat kan ik gewoon. Daar mag ik op vertrouwen.

Geef een reactie

Vul je gegevens in of klik op een icoon om in te loggen.

WordPress.com logo

Je reageert onder je WordPress.com account. Log uit /  Bijwerken )

Google photo

Je reageert onder je Google account. Log uit /  Bijwerken )

Twitter-afbeelding

Je reageert onder je Twitter account. Log uit /  Bijwerken )

Facebook foto

Je reageert onder je Facebook account. Log uit /  Bijwerken )

Verbinden met %s