#WOT 2019/23: nieuw

lente-bloemen-6

De eerste helft van 2019 is bijna voorbij. Nog een kleine maand en dan is het juli. Een nieuw halfjaar ligt voor mij. Nu is Nieuwhalfjaarsdag geen feestdag en dat is best zonde. Want hoe leuk zou het zijn om het nieuwe halfjaar bewust te starten, stil te staan bij wat mooi is en wat beter kan, en keuzes te maken voor de komende zes maanden?

Ik heb een actief halfjaar achter de rug en nu, tijdens mijn verlof, maak ik ruimte voor bezinning en reflectie. Ik ben even wat stiller op social media en plan weinig activiteiten in. Dat is opvallend, want ik was nu juist van plan om alles uit mijn vrije dagen te halen. Toch is dit blijkbaar waar ik nu behoefte aan heb en ik besluit er dan ook in mee te gaan. Het voelt wat vreemd, maar wel goed.

bloesem-westbroekpark-4

Naar mijn idee sta ik op een keerpunt. Het is niet voor het eerst dat ik dit zo ervaar en ik denk ook echt dat mijn leven vol keerpunten zit, net als ieder anders leven. Toch ervaar ik het nu intenser, nog intenser dan ik van mezelf gewend ben. Een gevoel van noodzaak en urgentie, niet noodzakelijkerwijs prettig maar wel… nou ja, noodzakelijk dus.

Als ik inmiddels iets heb geleerd van al mijn levenservaringen, dan is het wel om gevoelens en ingevingen niet weg te rationaliseren. Om niet te beredeneren wat handig of logisch is, maar nu eens echt naar mezelf te luisteren, ook al kan ik zo allerlei argumenten verzinnen waarom mijn ervaring niet ‘klopt’. Maar waarom zou ik mezelf niet serieus nemen? Wat ik (terecht!) van anderen verlang, mag – en moet – ik eerst aan mezelf geven en dat ga ik dus ook doen, meer nog dan voorheen.

Dit klinkt verdacht veel als de spiritualiteit die ik anderhalve maand geleden had opgegeven. Dat klopt gedeeltelijk. Nog steeds heb ik het standpunt dat ik niet meer zit te wachten op extreme zelfverbetering, overfocus op het verleden, minachting voor het ego en gebrek aan vreugde en luchtigheid. Ik heb van dichtbij gezien wat zo’n houding met iemands karakter kan doen en daar ben ik behoorlijk van geschrokken. Nu het alweer even geleden is, kan ik dit alles ook weer relativeren en besluiten dat ik het zélf anders aanpak. Dat ik heel goed trouw kan blijven aan mijn persoonlijke beleving van spiritualiteit, die anders is dan dat verheven gedoe waar ik op ben afgeknapt. Fijn dat ik dit ben gaan inzien. Het geeft ruimte.

En nu? Terug naar wat mooi is en vooruit naar wat nog mooier kan zijn: de tweede helft van 2019, een nieuw halfjaar, een frisse, nieuwe start.

 

 

WOT betekent Write on Thursday. Iedere donderdag deelt Martha Pelkman een woord waarover je kunt bloggen, vloggen of ploggen. Laat hier een link achter naar je eigen blogpost.

6 comments

  1. Ik kijk zelf niet ver vooruit. Doe ook niet aan goede voornemens en al helemaal niet rond oud en nieuw. Leef meer week van week en soms is elke week weer anders. Het loopt nooit zoals je precies voorspelt en dat maakt het ook zo leuk. Soms enorme tegenslagen,ook hier, maar daar word je alleen maar sterker van.

    Like

    • Bedankt voor je reactie! Fijn dat het van week tot week leven voor jou goed werkt. Dat is waar het uiteindelijk om gaat. Afwijken van hoe je het had gehoopt kan ook positief uitpakken, omdat het weer een andere kant van situaties laat zien, of je op ideeën kunt komen waar je anders misschien niet aan gedacht had.

      Like

Geef een reactie

Vul je gegevens in of klik op een icoon om in te loggen.

WordPress.com logo

Je reageert onder je WordPress.com account. Log uit /  Bijwerken )

Google photo

Je reageert onder je Google account. Log uit /  Bijwerken )

Twitter-afbeelding

Je reageert onder je Twitter account. Log uit /  Bijwerken )

Facebook foto

Je reageert onder je Facebook account. Log uit /  Bijwerken )

Verbinden met %s