Mijn blogpost ‘De mens die ik kan zijn’ is gepubliceerd op de website van Koepel Adviesraden Sociaal Domein

Hoe langer ik deelneem aan de maatschappij, hoe meer ik mij gemotiveerd voel om het ware verhaal over participatie en inclusie te vertellen. Het hedendaagse gesomber is niet constructief en nergens voor nodig. Het houdt mensen tegen en zet ze vast in beklemmende, stigmatiserende identiteiten. Dat weet ik, omdat ik het zelf heb meegemaakt, keer op keer. Maar wat ik ook weet, is dat het anders kan. Dat ik vertrouwen heb in mijn kwaliteiten en dat ik verschillende collega’s heb die mij hierin stimuleren.

Ik vind het dan ook ontzettend zonde dat onze vrije, progressieve maatschappij zo bang is voor mensen met een arbeidsbijzonderheid. Het is zonde voor de mensen om wie het gaat, voor organisaties en ook voor de samenleving als geheel. Angst is beknellend. Denken in risico’s is beknellend. Opgelegde identiteiten zijn beknellend. Dingen stagneren als mensen niet voor vol worden aangezien en daarom aan de kant moeten blijven staan.

Ik spreek mij expliciet uit tegen exclusiviteit, tegen uitsluiting. Niet tegen de mensen die dit doen, want het zijn de ideeën waar iets mis mee is. Als ik problematisering van mensen die anders zijn afwijs, dan wil ik wel zo consequent zijn om problematisering van mensen die anders-zijn vrezen óók af te wijzen.

Uiteindelijk wil ik dat we samen iets moois tot stand brengen. Dat er geen ‘ander’ meer is, maar dat we allemaal verschillend zijn en juist vanuit die verschillen nieuwsgierig zijn naar elkaar. Dat we van elkaar leren en elkaar stimuleren om het beste uit onszelf te halen. Idealistisch? Absoluut, maar zonder idealen zijn we nergens als mensen. Bovendien zijn mijn idealen prima te realiseren, als we tenminste openstaan voor een nieuw perspectief.

Aan dat nieuwe perspectief wil ik bijdragen. Mijn blogpost voor de Koepel Adviesraden Sociaal Domein mag je zien als een stellingname, een handreiking en een oproep. Ik laat van mij horen, hoe dan ook. Menselijke waardigheid is dat meer dan waard.

12 comments

    • Ik heb aan den lijve ondervonden: Vertrouwen in jezelf hebben kan alleen als anderen ook vertrouwen in jou hebben. We zijn ook voor zelfbeeld deels afhankelijk van elkaar. Juist omdat we sociale apen zijn.

      Like

      • Vertrouwen van anderen is helpend! We zijn geen eilandjes. Zeker de verhalen die ons van jongs af aan zijn verteld, hebben invloed.
        Het is mij gelukt om zonder positieve stimulans een basis op te bouwen, maar nu ik wél opbouwende mensen om mij heen heb, geeft dat extra energie.

        Like

  1. vroeger vond ik onze maatschappij vrij en progressief, maar zo langzamerhand zijn we ene bang en ambtelijk denkend land geworden: ik zie het grote ogen aan en denk: waar ging het mis??

    Liked by 1 persoon

    • Ja, die vrijheid en ruimdenkendheid raken we steeds meer kwijt op deze manier. Zo zonde. Het maakt me blij dat er altijd mensen zijn die hier niet in mee gaan en die wel kiezen voor openheid en vertrouwen.

      Like

    • Geld is nodig om vrijheid en stabiliteit te creëren voor onszelf en anderen, maar het is steeds minder middel geworden en steeds meer doel. Zo ontstaan leegte en hardheid en dat kunnen we al helemaal niet gebruiken.

      Like

Geef een reactie

Vul je gegevens in of klik op een icoon om in te loggen.

WordPress.com logo

Je reageert onder je WordPress.com account. Log uit /  Bijwerken )

Google photo

Je reageert onder je Google account. Log uit /  Bijwerken )

Twitter-afbeelding

Je reageert onder je Twitter account. Log uit /  Bijwerken )

Facebook foto

Je reageert onder je Facebook account. Log uit /  Bijwerken )

Verbinden met %s