Fotoverslag van een zonnige lentewandeling door de Scheveningse Bosjes, het Van Stolkpark en het Westbroekpark

wandeling-scheveningse-bosjes-1

Dat ik blij ben met de lente, heb ik gedeeld in mijn twee vorige blogposts, namelijk Lente 2019: mijn focus voor dit seizoen en Lenteweer en bloemenpracht. Toch ben ik nog niet uitgepraat over mijn favoriete seizoen. Mijn vreugde is vandaag namelijk toegenomen en wel dankzij de prachtige wandeling die ik heb gemaakt.

wandeling-scheveningse-bosjes-park

Ik heb gewandeld door de Scheveningse Bosjes, het Van Stolkpark en het Westbroekpark. Eerder heb ik al heel erg van deze plekken genoten, zoals vorig jaar tijdens de Zeemansloop en The Hague City Walk. Vannacht (ja, ik ben wat apart) kreeg ik ineens een ingeving: ik wil daar weer wandelen en dat wil ik dit weekend! Nu hoort de vrijdag officieel niet bij het weekend, maar voor mij met mijn 32 uur per week wel.

Weekend of niet: rond lunchtijd stapte ik uit bij halte Ary van der Spuyweg. Links van mij bevond zich Zorgvliet met, hoe verrassend, Park Sorghvliet (zie mijn eerdere blogpost over een wandeling door dit Rijksmonument) en rechts dus de Scheveningse Bosjes. Ik heb zo’n anderhalf uur gelopen, kriskras door de parken, aan beide kanten van de Professor B.M. Teldersweg.

wandeling-scheveningse-bosjes-indisch-monument
Indisch Monument (Jaroslawa Dankowa)

De Scheveningse zijde met het Van Stolkpark vind ik het mooist en ik was blij toen ik eindelijk die lawaaiige verkeersweg had overgestoken. Zo fotografeerde ik het Indisch Monument en meerdere malen de waterpartij. Ik blijf erbij dat al dat water omringd door het groen iets sprookjesachtigs, iets magisch heeft. Kijk maar naar de foto’s hieronder.

Omdat ik ook het Westbroekpark wilde bezoeken, wandelde ik verder over de Ver-Huëllweg en de Cremerweg. In het Westbroekpark keek ik mijn ogen uit in het Rosarium. Nee, de rozen waren nog niet in bloei, maar wat ik wel zag, waren beelden, een merkwaardige nijlgans, fleurige struiken en vooral heel veel bloesems.

 

 

bloesem-westbroekpark-4

Behalve fotograferen heb ik lekker uitgerust op een bankje in het Rosarium. Nou ja, uitgerust… moe was ik niet, maar ik wilde de omgeving, de blije vogelgeluiden en de zonnestralen in mij opnemen. Er waren weinig mensen en degenen die er waren, hielden zich rustig. Vermoedelijk zochten ze hetzelfde als ik.

Zo eindigde een heerlijke natuurwandeling in het lenteachtige Scheveningen. Ik kijk er met vreugde op terug en hoop dat jij hebt genoten van dit fotoverslag.

Meer informatie
Op de website Historiek kun je meer lezen over het Indisch Monument. ‘Het Indisch Monument in Den Haag en de Indië-herdenking’ (door: redactie). Geraadpleegd op 29 maart 2019.

Op de website Wittebrugpark kun je meer lezen over de beelden in het Westbroekpark. Lex Plompen, ‘Kunst in het Westbroekpark – een wandelroute.’ Met foto’s van Jan Borgman. Gepubliceerd in december 2005, geraadpleegd op 29 maart 2019.

13 comments

  1. wat een prachtige foto’s, heerlijk lijkt me dit om te gaan wandelen en dan meteen zullen mooie plaatsjes schieten. Ik heb dat steeds vaker met tekenen. Dan zie ik zoveel moois, dat ik het liefste zou willen gaan zitten en tekenen.

    Liked by 1 persoon

Laat een reactie achter op lodi Reactie annuleren

Vul je gegevens in of klik op een icoon om in te loggen.

WordPress.com logo

Je reageert onder je WordPress.com account. Log uit /  Bijwerken )

Google photo

Je reageert onder je Google account. Log uit /  Bijwerken )

Twitter-afbeelding

Je reageert onder je Twitter account. Log uit /  Bijwerken )

Facebook foto

Je reageert onder je Facebook account. Log uit /  Bijwerken )

Verbinden met %s