Maand van de Geschiedenis: Geschiedenis Festival 2018

20181006_121637.jpg

Gisteren was ik samen met mijn vriend aanwezig op het Geschiedenis Festival 2018 in theatercomplex de Philharmonie te Haarlem. Het #GF2018, zoals de hashtag op Twitter luidde, werd georganiseerd door het Historisch Nieuwsblad en ik kan alleen maar zeggen dat zij dat prima hebben gedaan.

In een eerdere blogpost vertelde ik al dat ik meer met mijn culturele interesses wil doen. Ik heb Geschiedenis gestudeerd en mijn bachelordiploma behaald, dus met die betrokkenheid zit het wel goed. Wat ik, naast de mooie en spannende verhalen, zo waardeer aan geschiedenis, is dat het mij leert het heden beter te plaatsen. Dat die ‘rare’ wereld begrijpelijker wordt doordat er een complex verhaal achter zit. Zonder geschiedenis geen heden en ook geen toekomst.

Maar terug naar het Geschiedenis Festival. We begonnen met een kop thee en een voordracht van Nelleke Noordervliet over Opstand! (het thema van deze maand). In de schitterende Grote Zaal vertelde Noordervliet over haar ervaringen tijdens de opstandige jaren zestig en zeventig en haar breuk met de Rooms-Katholieke Kerk. Wat mij niet verbaasde, was de conclusie dat aan opstand altijd een autonomiestreven ten grondslag ligt. Het raakte mij ook. De momenten dat men mij van ‘lastig’ of ‘opstandig’ gedrag beticht, zijn altijd de momenten dat mijn autonomie in het gedrang komt – en dat terwijl het nu juist mijn allerbelangrijkste kernwaarde is.

Na een zelf meegebrachte quinoasalade volgde ik de Masterclass Schrijven: Feit vs. Fictie van Jean-Marc van Tol (zie foto). Voor mij relevant omdat ik, naast het lezen, ook graag historische fictie wil schrijven. Mijn wetenschappelijke vorming zorgt echter voor zo’n sterke focus op historische juistheid dat ik mij geremd voel mijn rijke verbeeldingskracht in te zetten. Want klopt het wel wat ik vertel, of zouden de mensen uit die tijd er spontaan door in opstand (!) komen? Waar het echter in de eerste plaats om gaat, zo leerde ik tijdens de masterclass, is het concreet tot leven brengen van de geschiedenis en het overbrengen van jouw beleving aan de lezer. Deze uitgangspunten geven mij meer vrijheid om – uiteraard met respect voor de bronnen – mijn verhaal en mijn beeld met lezers te delen.

Na veel thee en een broodje humus met gegrilde groenten volgde ik samen met mijn vriend het college Democratie onder de loep van Maarten van Rossem. Want er wordt veel geklaagd over onze parlementaire democratie: deze zou niet functioneren, politici zouden niet naar ‘de burger’ luisteren en er zou burgers van alles worden afgepakt. Vaak wordt dit gecombineerd met een roep om meer directe democratie en een behoefte aan ‘sterke leiders’. Op humoristische en nuchtere wijze zette Van Rossem uiteen wat de kracht is van ons systeem en waarom directe democratie juist tot minder democratie en tot verdeeldheid leidt. Dit college heeft ertoe geleid dat ik met meer waardering kijk naar wat we als maatschappij al hebben opgebouwd. Het gaat zo slecht nog niet.

Tot slot (na veel thee en een appel) volgde ik het college 400 jaar koken in Nederland door vader en dochter Onno en Charlotte Kleyn. Samen schreven zij het boek Luilekkerland. 400 jaar Nederlandse keuken. Vooral op dit onderwerp had ik mij erg verheugd, omdat mijn studies Geschiedenis, Natuurvoedingsadviseur en Gewichtsconsulent er mooi in samenkomen. Vader en dochter Kleyn bespraken de culinaire geschiedenis aan de hand van de invalshoeken gezondheid en presentatie; gezondheid sprak mij hierin het meest aan. Ook de vroegere mens maakte zich regelmatig druk om zijn of haar gezondheid en kookboeken hadden vaak het karakter van gezondheidsboeken, zo vertelde Charlotte Kleyn. Boeiend!

Ik vond het een ontzettend leuk festival met een interessant en gevarieerd programma. Opstandigheid, historische fictie schrijven, de parlementaire democratie en koken door de eeuwen heen: ik ben aan het denken gezet en heb nieuwe ideeën opgedaan waar ik iets mee wil. Dank dus aan de organisatoren en de sprekers!

4 comments

  1. Dit festival klinkt goed! Ik ben zelf echt dol op geschiedenis. Herkenbaar wat je zegt, ik zou ook moeite hebben om m’n verbeelding los te laten met het schrijven van historische fictie. Maar het kan wel heel mooi zijn. Klopt het dat Das Parfum een voorbeeld is van historische fictie? Geweldig boek vond ik dat! Succes met het uitwerken van alle inspiratie 🖤

    Like

  2. Wat een leuk festival! Ik vind geschiedenis ook heel leuk dus als dit in de buurt eas dan was ik er zeker heen gegaan!

    Like

Geef een reactie

Vul je gegevens in of klik op een icoon om in te loggen.

WordPress.com logo

Je reageert onder je WordPress.com account. Log uit /  Bijwerken )

Google+ photo

Je reageert onder je Google+ account. Log uit /  Bijwerken )

Twitter-afbeelding

Je reageert onder je Twitter account. Log uit /  Bijwerken )

Facebook foto

Je reageert onder je Facebook account. Log uit /  Bijwerken )

Verbinden met %s