Eerste Pinksterdag 2015: een fijn middagje Scheveningen

20150524_161921 (1)

Zo aan het eind van de ochtend zat ik mij te bedenken wat ik deze Eerste Pinksterdag van 2015 toch zou doen. Ja, er moesten nog wat wasjes gedraaid worden, maar ik wilde gewoon buiten zijn, liefst aan zee. Dit maakte mijn keuze direct al een stuk eenvoudiger: Scheveningen of Kijkduin. Hoewel ik de rust van Kijkduin prettiger vind dan de drukte die de Scheveningse boulevard met zich meebrengt, heb ik uiteindelijk toch voor Scheveningen gekozen. Ik wilde namelijk weer eens naar een museum.

In het museum Beelden aan Zee was ik nog nooit geweest. Wel heb ik meerdere keren het beeldenterras SprookjesBeelden aan Zee bezocht, maar dat is op de boulevard. Ik wilde nu het museum zelf weleens bezoeken. Met Museumjaarkaart en al nam ik tram 1 (op de terugweg zou ik Strandexpress 5 nemen) en stapte ik uit bij halte Scheveningseslag/ Beelden aan Zee, waar een frisse zeewind mij verwelkomde. Snel schoot ik in mijn jas en begaf mij naar het museum. Daar hoefde ik, met dank aan mijn gewaardeerde kaart, slechts de zomertoeslag van 2 euro te betalen. Oh ja, de jas mocht inmiddels wel weer uit.

Het museumbezoek is mij prima bevallen. Ik heb mij verwonderd over de tentoonstelling Vormidable: Hedendaagse Vlaamse Beeldhouwkunst. Voor een schrijver klinkt het misschien merkwaardig, maar ik vind het moeilijk om de juiste woorden te vinden voor wat ik heb ervaren. ‘Wat ging er op het moment van bedenken en ontwerpen door de kunstenaar heen?’ zo heb ik mij telkens afgevraagd. Uit de introductietekst blijkt al dat er een verhaal achter deze tentoonstelling zit, dat de kunstenaars ons iets willen laten zien, ons aan het denken willen zetten. Of zoek ik er te veel achter en zijn het enkel hun eigen ervaringen die zij willen tonen? En is er eigenlijk wel zo’n groot verschil tussen die twee?

Terwijl mijn brein weer behoorlijk in actie was, ging ik verder naar de Gipsotheek aan Zee, waar bezoekers meer leren over het totstandkomingsproces van standbeelden. Zelden werd ik van zo veel kanten bekeken als in deze creatieve ruimte; hoofden van standbeelden-in-wording observeerden mij waar ik ook ging. Wat mij ook opviel, waren de reacties van bezoekers: stille, wat in zichzelf gekeerde ouderen, die geraakt werden door de geschiedenis die zij deelden met veel van deze standbeelden, maar ook enthousiaste, leergierige kinderen, die alles vooral heel erg gaaf vonden en in de beelden-in-wording verschillende fantasiefiguren meenden te herkennen.

Na zo’n vijf kwartier cultuur was het inmiddels tijd voor natuur. Of nee, eerst was het tijd om iets te eten. Na teleurstellend lange rijen te hebben ontweken, heb ik uiteindelijk aan het eind van de boulevard een bakje raspatat met knoflooksaus gehaald. Op het strand genoot ik van deze ongezonde zouten snack in combinatie met de gezonde zilte zeelucht. Toen ik eenmaal vol zat, liep ik naar de zee en maakte ik de volgende foto’s:

20150524_161921 (1)20150524_161921 (2)20150524_16192120150524_16192820150524_16193220150524_16193520150524_16193720150524_16195020150524_16195520150524_16200020150524_162009

Daarna nog even naar de zee gestaard en naar de golven geluisterd. Omdat het alweer namiddag was en er nog een paar boodschappen gehaald moesten worden, bezocht ik een supermarkt in de Palace, kocht ik het hoognodige en haalde ik op het nippertje Strandexpress 5. En nu, enkele uren later, kijk ik terug op een mooie en zinvolle dag en hoop ik mijn lezers te vermaken met de verslaglegging hiervan.

Geef een reactie

Vul je gegevens in of klik op een icoon om in te loggen.

WordPress.com logo

Je reageert onder je WordPress.com account. Log uit / Bijwerken )

Twitter-afbeelding

Je reageert onder je Twitter account. Log uit / Bijwerken )

Facebook foto

Je reageert onder je Facebook account. Log uit / Bijwerken )

Google+ photo

Je reageert onder je Google+ account. Log uit / Bijwerken )

Verbinden met %s